Co widać z daleka
Dziś znalazłam się za miastem, mogłam zauważyć jaki świat jest piękny, jak zielono. Tego mi brak nieustannie, otwartej przestrzeni i linii horyzontu daleko, daleko…
Znajomi kupili nowe konie. Piękne zwierzątka. Były zdenerwowane po podróży, zdenerwowane nowymi ludźmi. Popracowałam trochę z nimi i odzyskałam swój spokój, myślę że pomogłam najbardziej sobie bo koniom także.
Czekam na wiadomości z daleka, czy będzie ta praca, czy nie - nie marzę, nie wyobrażam jej sobie, bo byłaby to praca w ukochanym zawodzie. Coś musi się wydarzyć, musi!
on czerwiec 6th, 2008 at 22:34
Nie wiem dlaczego lubię czytać Pani wpisy,ale gdy tylko włączam komputer to najpierw kieruję swoje myśli na Blog Cudzoziemki.Tak pięknie Pani pisze że mnie coś ciągnie aby wejść na Pani blog.Wiem jaki piękny jest krajobraz bo sama mieszkam na wsi , igdybym mogła pomogłabym alesama jestem emerytką ( 56 letnią) a moja emerytura to 560 zl.To są właśnie absurdy naszej rzeczywistości.Zyczę dużo szczęścia.Pozdrawiam.
on czerwiec 7th, 2008 at 05:59
Zasadą główną tych czasów , może i nie tylko , n i e c z e k a ć …dalej poszukiwac …reszta przyjdzie lub nie …skupienie się i oczekiwanie na jednej ofercie jest błędem…wiem to z gorzkiej praktyki …tak wogóle to powodzenia .bk
on czerwiec 12th, 2008 at 20:05
Droga Pani Elzo, szczęście to nie pieniądze o ile nie brakuje ich na normalne względnie życie. W tym kraju niestety wielu ludzi dostaje za mało… a przecież to nie są pieniądze z łaski, tylko nasze niegdyś zapracowane. Dziękuję, takie słowa pomagają bardziej niż wszystko inne!
Kobo, nie czekam, nie zliczę tych przemaszerowanych w różnych sprawach kilometrów, napisanych CV itp…