Cudzoziemka

Chemioterapia to stracony dzień i czekanie, czekanie. Tego czasu utraconego niewidzę! Jednak jestem szczęśliwa, że nie muszę leżeć w szpitalu, że mogę przyjść i wyjść!

Mam i tak nieźle, żadnych negatywnych sensacji po i mogę normalnie pracować. Plus konieczne poranne spacery i biegi. Siedzący tryb życia wpędza mnie, przyzwyczajoną do ruchu, w depresję. Chyba będę częściej wychodzić ze znajomymi na tańce, ten rodzaj ruchu uwielbiam!

Pogoda słoneczna zawsze mnie cieszy, czekam na prawdziwe upały! Słońca nidgy mi nie za dużo.

Robię wszystko, żeby wyjechać na stałe, pomału, z trudem ale stanowczo!