Cudzoziemka

Dziś miałam pełne ręce roboty, no może nie dokładnie ręce, z koleżanką którą dopadła załamka z powodów sercowych. Nie żeby zawał czy takie coś, ale niewierny i taki owaki, hmmmm… Nigdy w zyciu nie popadałam w smutki z powodu facetów; oni nie zasługują na to! Co nie znaczy, że cały ród męski traktuję z góry, o nie. Tylko zwyczajnie szkoda życia marnować przez jednego, który nas nie docenił, cały świat się składa w połowie z facetów! Nie ma więc powodów do rozpaczy…

Ruszyłam energiczniej - o ile to możliwe, bo przecież szaleńczo działam? - szukać roboty.  Gotówki chronicznie brak a nawet rozpaczliwie. Piękna pora roku, która kwitnie jak dzika, rekompensuje mi te różne głupie braki. Uszyłam sobie spódnicę, już dziewczyny mnie zaczepiały skąd mam.

Cholercia, u mnie w domu funkcjonowało porzekadło: siedem talentów i ósma bieda. Czy to musi mnie dotyczyć?!