Cudzoziemka

Witaj, choć spory kęs  już za mną. Praca na własny rachunek ma wymagania, jest zaborcza i żąda masy czasu i uwagi. Póko co, żyje się od terminu opłat do następnego, często ze stresem, czy da się radę. Żadnych ekstra wydatków a i te najkonieczniejsze ograniczone wprost do minimum, nawet poniżej. Na jednym nie mogę oszczędzać, na dobrej żywności, bo nie mam zamiaru wracać do szpitala, bronię się jak mogę.

To walka nie na jednym froncie, nie zawsze są sukcesy, ale to właśnie porażki uczą mnie najbardziej.  Próbowałam ogarnąć rozumem, jak to jest z eurodotacjami, niestety chyba chyba dysponuję złym narzędziem poznawczym… a odpowiedni urzędnicy nie rozjaśnili mroków niezrozumienia.

Na listonosza czekam, leci do mnie umowa, którą chyba podpiszę, wyjadę jak wielu znajomych? Nie wiem, spodobała mi się niezależność, swoboda i jedoosobowe decydowanie o wszystkim. To pasuje do mojego charakteru, niewydarzonego i kolczastego. Decyzje, wybory, to zawsze to jest losowanie, może się zdać na ślepy los?  Takie ludzkie oczekiwanie cudu mnie się ima, myślę twardo, może brutalnie: nie zrobisz sama, mieć nie będziesz!