Czułość
Staram się myśleć, że jednak mam wpływ na swoje życie, że o czymś decyduję, jednak los często robi po uważaniu i dziś się stało. Rano smutny telefon od obecnego właściciela konia. Zwierzę marnieje, nie chcce jeść nie chce biegać. Nie mogłam po sprzedaży tam jeździć, nie mogłam jemu spojrzeć w oczy!!! Dziś musiałam, a to co zobaczyłam powinni zobaczyć ci, którzy twierdzą, że zwierzęta nie mają uczuć. Koń płakał najprawdziwszymi łzami, dotykając mojej też zapłakanej twarzy delikatnie. Biedny koński szkielet, nie je mając wszystkiego w bród i świetną opiekę fachowców. Muszę go odwiedzać, nie mam innego wyjścia, gdybym mogła go odkupić!!!
Może trzeba będzie znów skrzyknąc chłopaków zagrać parę koncertów? Po dłuższej przerwie, kiedy w szale zmęczenia rzuciłam wszystko, nagle śni mi się mój instrument znowu, śpiewam w snach, więc?
on wrzesień 3rd, 2007 at 16:04
Popieram inicjatywę, jeśli zebrane fudusze pomoga uratowac zwierzę.
Pozdrawiam serdecznie.
Ps. trafiłem na Twój blog przez czysty przypadek, tzn. szukając jakiś informacji na zupełnie inny temat, a tu proszę…taki sympatyczny blog.
Będę nawiedzał tą stronkę, adres wpisuję do ulubionych.
on wrzesień 3rd, 2007 at 17:11
Dziękuję!
Ten blog powstał z przypadku, z przekory wobec siebie samej.